Kwas hialuronowy, który jest obecny w wypełniaczach produkuje się z użyciem bakteryjnej fermentacji.  Kwas ten ulega dosyć szybkiemu rozpadowi, dlatego zastosowano tu proces tak zwanego usieciowienia. Dzięki niemu substancja ta na długo ( od sześciu miesięcy do nawet roku) utrzymuje się w skórze. Wypełnianie zmarszczek to zabieg, podczas którego w formie zastrzyków podaje się kwas hialuronowy. Zabieg ten jest skuteczny w przypadku między innymi: podkrążonych oczu, zmarszczek, opadniętych kącików ust. Zabieg ten rozpoczyna się od podania miejscowego znieczulenia pod postacią kremu Emla ora oczyszczenia skóry. Następnie w danych miejscach wykonuje się zastrzyki, które zawierają kwa hialuronowy. Te czynności trwają mniej więcej czterdzieści pięć minut. Możliwe jest, że po zabiegu pojawi się małe zaczerwienienie,  a czasami występują krwiaczki znikające zazwyczaj po siedmiu dniach.  Substancja musi mieć odpowiednią gęstość, która ustalana jest indywidualnie w zależności jaką głębokość mają zmarszczki.  Wśród specjalistów dobrą renomę mają preparaty z linii Teosyal, które cechują się dużą plastycznością oraz przez długi czas się utrzymują w skórze. Jest kilka przeciwwskazań do wykonania zbiegu, który ma na celu wypełnianie zmarszczek: ciąża, stany zapalne skóry, laktacja, alergia na hialuronowy kwas. Wypełnienie zmarszczek wystarcza na okres od sześciu do dziewięciu miesięcy, a w niektórych przypadkach okres ten wydłuża się do nawet dwunastu miesięcy. Palenie tytoniu oraz działalność słońca zdecydowanie przyspiesza proces zanikania wypełniacza. Kolejne wypełniania zmarszczek dają coraz lepsze efekty, a do tego zużycie preparatu jest coraz mniejsze.

Wygładzanie zmarszczek

To jaki to będzie rodzaj efektu zależy przede wszystkim od cech skóry, okolicy, a także od doboru zabiegowych metod. Tylko odpowiednio dobrane zabiegi sprawią, że nasza twarz będzie wyglądać na młodszą, mniej zmęczoną, mniej zasępioną. Coraz gładsze staje się czoło, a poza tym znikają śmiechowe zmarszczki oraz kurze łapki. Znaczne spłycenie widoczne jest także w przypadku nosowo-wargowych bruzd. Na to jaki wyraz ma nasza twarz wpływ ma okolica ust, dlatego podczas zabiegu spłyca się tak zwane marionetki i podnosi kąciki. Zabieg wygładzania zmarszczek powoduje, że pacjentki czuja się młodziej o pięć- osiem lat. Efekt optymalny można zauważyć po upływie siedmiu – czternastu dni od zabiegu. Obecnie zastosowanie mają podstawowe nieoperacyjne metody, to jest: użycie toksyny botulinowej, użycie wypełniającego medycznego materiału.  Efekty tych metod są całkowicie odwracalne, bowiem te substancje wchłaniając się nie pozostawiają żadnych śladów. Nie zanotowano także żadnego przypadku, aby substancja ta wywołała alergię u pacjenta. Jedna z metod wygładzania zmarszczek polega na wypełnieniu medycznym materiałem, a także na odżywieniu skóry. Używa się tu substancji o nazwie Restylane, który doskonale radzi sobie z różnego rodzaju bruzdami i zmarszczkami. Jednym ze składników tej substancji jest kwas hialuronowy, który odpowiedzialny jest nawilżenie skóry. Efekty zabiegu są widoczne kilka, a nawet kilkanaście miesięcy. Natomiast metoda z użyciem botulinowej toksyny likwiduje zmarszczki poprzez rozluźnienie mimicznych mięśni. Następuje unieruchomienie mięśnia oraz wygładzenie zmarszczek. Efekty tego zabiegu utrzymują się przez okres około sześciu- siedmiu miesięcy. Na optymalny efekt zabiegu trzeba poczekać około dwa tygodnie, natomiast pierwsze efekty widać już po czterech dniach od zabiegu.

Redukcja tkanki tłuszczowej

Natomiast nie zaleca się wykonywanie tego zabiegu w przypadku: padaczki, nadmiernej otyłości, ciąży, karmienia piersią, zaburzeń miesiączkowych, chorób wątroby, nerek oraz związanych z krzepliwością krwi.  Taki zabieg trwa od trzydziestu do sześćdziesięciu minut, a ilość zabiegów uzależniona jest od grubości tkanki tluszczowej. Najlepsze efekty są zauważalne w przypadku powtarzania zabiegu od dwóch do czterech razy w czasie od czterech do ośmiu tygodni. Przeważnie osoby, które poddają się zabiegowi lipolizy tracą w miejscu zastosowania preparatu w obwodzie dwa- cztery centymetry. Po tym zabiegu skóra jest gładka oraz jędrna, bowiem likwidacji miejscowej ulega cellulit.  Zabieg ten ma kilka etapów, ponieważ nie można podawać dużych ilości preparatu w czasie jednego tylko zabiegu. Jeśli chodzi o bolesność lipolizy to określa się ją jako średnią. Po zabiegu może pojawić się mały ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz dyskomfort, ale trwa to najwyżej kilka dni. Do redukcji tłuszczowej tkanki używa się także kawitacji ultradźwiękowej, a zabieg nazywa się lipoliza kawitacyjna. Najnowocześniejszą odmianą lipolizy jest lipoliza laserowa, którą wykonuje się z miejscowym znieczuleniu, przy użyciu laserowego włókna niszczy się tłuszczowe komórki. Ta metoda (redukcja tkanki tłuszczowej) wyróżnia się mniejszym dyskomfortem, bólem, a proces gojenia jest znacznie szybszy. Promień laserowy podgrzewa tu kolagen, dzięki czemu ograniczona jest możliwość pojawienia się skóry wiotkiej, rozstępów oraz zwisania nadmiaru skóry.

Redukcja Cellulitu

Czynniki genetyczne, hormonalne, środowiskowe, jatrogenne,  zaburzenia emocjonalne, choroby współistniejące, ciąża predysponują do wystąpienia cellulitu. Biorąc pod uwagę czynniki genetyczne to na wystąpienie „skórki pomarańczowej” najbardziej narażone są kobiety, białej rasy, z predyspozycją do rozwoju żylnej niewydolności, wpływ ma także rozkład tłuszczowej tkanki. Jeśli chodzi o hormonalne czynniki to tu duży wpływ na występowanie cellulitu ma nadmiar estrogenów. Czynników środowiskowych jest dosyć dużo, dlatego podzielono je na dwie główne grupy, to jest na: związane ze złymi nawykami żywieniowymi ( np. nadmierne spożycie tłuszczów) oraz siedzącym trybem życia ( np. palenie papierosów, zmniejszenie masy mięśniowej na rzecz tkanki tłuszczowej). Istotne znaczenie mają tu także zaburzenia emocjonalne, ponieważ są powodem wzrostu hormonów. Natomiast do chorób współistniejących, które predysponują do powstania „pomarańczowej skórki” zaliczają się choroby: żołądka, jelit, układu krążenia, metaboliczne, hormonalne, ginekologiczne oraz nefrologiczne. Czynniki związane z leczeniem to: beta-blokery, różnego rodzaju preparaty: przeciwtarczycowe, antykoncepcyjne oraz przeciwhistaminowe. Na redukcje cellulitu jest wiele metod, a są to między innymi: jonoforeza, ultradźwięki, termoterapia, presoterapia, drenaż limfatyczny, endermologia, mezoterapia, liposukcja oraz leczenie farmakologiczne ( między innymi: jod, flawonoidy, krzem, metyloksantyny, koenzym Q, wyciągi z bluszczu i indyjskiego kasztana). Warto stosować profilaktykę, czyli: odpowiednia dieta ( duże ilości warzyw, a małe tłuszczu), picie dziennie minimum dwóch litrów wody, ruch, regularne ćwiczenia, kontrola wagi oraz unikanie ciasnego ubrania a redukcja cellulitu będzie nie potrzebna.

Modelowanie sylwetki

Tą metodę modelowania sylwetki wykonuje się miejscowo, czyli redukuje się nadmiar tłuszczu w danym miejscu. W trakcie tego zabiegu nie narusza się nerwów, wewnętrznych narządów, krwionośnych naczyń. W ten sposób dokonuje się kształtowania sylwetki selektywnie, obwody wybranych miejsc ulegają zmniejszeniu. Zabieg ten musi być wykonywany seriami, minimum to trzy zabiegi. Cały zabieg trwa od sześćdziesięciu do stu dwudziestu minut i jest podzielony na dwie części. Część pierwsza określa się jako rozbijanie tłuszczu. Błony tłuszczowych komórek ulegają uszkodzeniu, uwalnia się tłuszcz. Osoba poddająca się temu zabiegowi nie odczuwa jakichkolwiek dolegliwości. Natomiast część druga polega na wykonaniu limfatycznego drenażu. Z międzykomórkowej przestrzeni przeprowadza się „odpływ” płynów tkankowych. Czynność tą przeprowadza się z użyciem sześciu ultradźwiękowych głowic, które to powodują drenujący masaż. Zalecane jest, aby poddać się minimum trzem takim zabiegom. Natomiast odstęp pomiędzy nimi powinien wynosi siedem-dziesięć dni. Lepszy efekt uzyskuje się w przypadku przeprowadzenia kilku serii tej metody modelowania sylwetki. Będąc w trakcie serii zabiegów trzeba pamięta o kilku zaleceniach. Owe zalecenia dotyczą ograniczeń dietetycznych, między innymi: picie minimum dwóch litrów w ciągu doby. Stosowanie tych zaleceń jest dosyć ważne, bowiem to powoduje mniejsze obciążenie wątroby, łatwiejsze wydalenie tłuszczu. Aktywność fizyczna także wspomaga efekty tej metody. Przeciwwskazania do zastosowania tej metody (Modelowanie sylwetki) to m.in. ciąża, łuszczyca, nowotwór.

Mezoterapia

Zadowalający efekt może przynieść tylko seria zabiegów. Na początku zabieg powinno się wykonywać przez okres dwóch miesięcy co dziesięć – czternaście dni. Później dla podtrzymania efektu wystarczy jeden zabieg na miesiąc. Do mezoterapii należy się także odpowiednio przygotować to znaczy: odstawić aspirynę, wcierać preparat z witaminą K, a bezpośrednio przed zabiegiem zastosować krem znieczulający. Nakłucia, które wykonuje lekarz są w zasadzie bezbolesne, ale w przypadku szczególnej wrażliwości stosuje się krem o działaniu znieczulającym. Co prawda rzadko, ale zdarza się że igła spowoduje nakłucie krwionośnych naczynek i pojawienie się siniaka. Aby składniki były rozprowadzone równomierne stosuje się po wykonaniu mezoterapii masaż. Przeciwwskazania do wykonania tego zabiegu to: ciąża, alergia, choroba nowotworowa, stany zapalne na skórze, niewyrównana cukrzyca, a także stosowanie przeciwzakrzepowych leków. Metodę tą stosuje się jak już wcześniej zostało wspomniane między innymi w odmładzaniu skóry i w leczeniu łysienia. Dzięki niej można zmniejszyć takie problemy jak: zwiotczenie skóry, zmarszczki oraz ścieńczenie skóry. Widoczne efekty są także przy zastosowaniu mezoterapii w przypadku chorób włosów: zatrzymanie wypadania włosów, odrost włosów, lepsze odżywienie włosów. Wskazania do zastosowania tej metody (Mezoterapia) to m.in. łysienie plackowate.

Medycyna estetyczna

W zasadzie medycyna estetyczna może pomóc w przypadku każdego rodzaju defektów związanych z naszym wyglądem.  Często medycynę estetyczną myli się z chirurgią plastyczną, co jest oczywiście dużym błędem. To co różni te dwa działy medycyny to to, że medycyna estetyczna opiera się na zabiegach niechirurgicznych. Zabiegi nie są wykonywane w szpitalu, tylko ambulatoryjnie. Ten dział medycyny powstał na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia, a za jej ojca uważa się  Jean Jacques Legranda. Założył on w stolicy Francji pierwsze na świecie Towarzystwo Medycyny Estetycznej. Początki medycyny estetycznej w naszym kraju to lata dziewięćdziesiąte. W tych latach powstała tak zwana Sekcja Medycyny Estetycznej, która działała przy Polskim Towarzystwie Lekarskim. Wtedy dużo osób wiązało medycynę estetyczną z dermatologią, czy chirurgią plastyczną. Do dziś w sumie medycyna estetyczna nie posiada swojej specjalizacji. Specjalistą w tej dziedzinie może być nawet stomatolog. W naszym kraju funkcjonuje Podyplomowa Szkoła Medycyny Estetycznej, gdzie nauka trwa dwa lata. Szkołę tą otwarto pod koniec roku 2006, a decyzję o jej powołaniu podjęło Prezydium Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.  Natomiast w Paryżu swoją siedzibę ma Międzynarodowy Związek Medycyny Estetycznej, którego członkami są lekarze medycyny estetycznej z całego świata. Medycyna estetyczna z całą pewnością będzie nadal dynamicznie się rozwijać tak jak to ma obecnie miejsce i pomagać nam w utrzymaniu jak najdłużej młodego wyglądu.

Makijaż permanentny

To dosyć istotne, bowiem nie ma w tym miejscu ani krwionośnych naczyń, ani receptorów odczuwania bólu. Podczas zabiegu używa się tak zwanych pigmentów, które mają czystą jakość oraz są syntetyczne. Przed wprowadzeniem na kosmetyczny rynek farby i cienie przeszły oczywiście przez różnego rodzaju testy dermatologiczne, biologiczne oraz toksykologiczne. Stwierdzono, że nie są one szkodliwe dla skóry oraz całego organizmu.  Poza tym makijaż permanentny kamufluje różne niedoskonałości, takie jak przebarwienia, blizny, czy piegi.  Taki makijaż utrzymuje się od dwóch to nawet pięciu lat, oczywiście w zależności od koloru oraz typu. W sytuacji gdy nasze rysy twarzy się zmieniają istnieje możliwość korekty rysunku. Chcąc wykonać makijaż permanentny w kosmetycznym gabinecie spędzimy jedną- trzy godziny. Pół godziny przed zabiegiem aplikuje się znieczulający krem, a potem znieczulającą maść.  Przed wykonaniem makijażu ustala się biorąc pod uwagę urodę i karnację pacjentki odcień oraz kształt rysunku. W wyniku tego zabiegu może pojawić się na krótki czas zaczerwienienie, obrzęk.  Konieczne jest powtórzenie zabiegu po dwóch tygodniach, ponieważ gojenie skóry powoduje blednienie barwinka o nawet pięćdziesiąt procent. Po zabiegu przez pierwszy tydzień do przemywania skóry można stosować tylko szare mydło, samą wodę. Należy unikać innych rodzajów mydła oraz kolorowych kosmetyków. Zaleca się także unikać opalania się ( przez miesiąc) , korzystania z baseny, sauny, a także siłowni. W przypadku gdy makijaż permanentny dotyczył ust to przez miesiąc napoje należy pić przez słomkę. Natomiast nie zaleca się przebywać na intensywnym słońcu oraz całować się.

Przebarwienia

Bardzo rzadko pojawiają się w postaci pasów na twarzy, a konkretniej jej środkowej części. Inne przyczyny powstawania przebarwień to: niedoczynność nadnerczy, choroby wątroby, nadczynność tarczycy oraz substancje o działaniu fitotoksycznym i fotoalergizującym. Jednym z rodzajów przebarwień są tworzące się pod wpływem słonecznego światła piegi.  Miejscami, gdzie powstają one najwcześniej są: twarz, górne kończyny. Tego typu przebarwienia pojawiają się około drugiego roku życia i z czasem ich ilość się zwiększa, a wieku starszym przeważnie ilość ta jest coraz mniejsza. Najczęściej występują u osób, które mają jasną karnację skóry oraz włosy w odcieniu jasnym i rudym. Warto wiedzieć, że jest to cecha dziedziczna i pojawia się z tą samą częstością u mężczyzn i kobiet. Często występują także przebarwienia o nazwie melasma, a na ich pojawienie się najbardziej są narażone kobiety po trzydziestce. Jak dotąd nie wyjaśniono jakie czynniki powodują, że ten rodzaj przebarwień się pojawia. Miejsca ich  występowania to górne wargi, czoło oraz policzki, cechują się nieregularnością oraz brakiem znaków zapalenia. Kolejne przebarwienia to plamy soczewicowate starcze, a występują: na szyi, twarzy, przedramionach, grzbietach dłoni oraz podudziach. Plami te mają owalny lub okrągły kształt i pojawiają się przeważnie pomiędzy trzydziestym a pięćdziesiątym rokiem życia. Rozróżniamy także pozapalne przebarwienia, czyli takie które występują w miejscach po oparzeniach słonecznych, urazach,  zmianach trądzikowych, wysypkach skórnych, uczuleniach. Do określenia jaki to jest rodzaj przebarwienia służy tak zwana lampa Wooda.

Sculptra

Ten medyczny preparat jest wstrzykiwany, a jego głównymi składnikami są mikrocząsteczki kwasu L-polimlekowego. Preparat ten przeznaczony jest do liftingu twarzy bez użycia jakichkolwiek metod chirurgicznych. Jaki efekt przynosi podanie preparatu Sculptra? Po podaniu tego preparatu dokonuje się stymulacja fibroblastów, a także produkuje się własny kolagen. Efekt ten wygląda naturalnie, bowiem preparat Sculptra działa w sposób stopniowy- z biegiem czasu przywraca dawny, młody wygląd. Efekty tej metody utrzymują się nawet przez okres dwudziestu czterech miesięcy.  Preparat ten znajduje zastosowanie w przypadku korekcji różnych miejsc twarzy. Likwiduje, poprawia wygląd między innymi: nosowo-wargowe zmarszczki, zapadnięte policzki, bruzdy znajdujące się w kącikach ust, zmarszczki na policzkach oraz podbródku. Około sześćdziesiąt minut przed zabiegiem skórę smaruje się kremem o działaniu znieczulającym (EMLA).  Preparat ten wstrzykuje się za pomocą bardzo cienkiej igły nie pozostawiającej żadnych śladów. Użycie takich igieł powoduje także, że ból jest zredukowany do minimum. Po zabiegu przeprowadza się masaż, który ułatwia odpowiednie rozmieszczenie tego preparatu. Jedyne ślady, jakie mogą powstać po zabiegu to małe zaczerwienienie oraz zasinienie ustępujące po dwóch, trzech dniach od zabiegu. Takiego zabiegu nie mogą mieć osoby: ze skłonnością do występowania przerostowych blizn, mające zmiany zapalne skóry oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią.  Preparat ten daje bardzo dobre efekty, które pojawiają się stopniowo i są w pełni widoczne po sześciu tygodniach.