Plamki, plamy, które mają ciemniejszy odcień od skóry nazywamy przebarwieniami. Są one widoczne gołym okiem, a powstają w wyniku działania słonecznego światła raz nagromadzenia melaniny. Natomiast melanina to barwnik skóry, który tworzy się poprzez działanie promieni ultrafioletowych. Przebarwienia występują często na policzkach, dekolcie, czole, dłoniach, rzadziej zaś na żuchwie.
Przebarwienia
Bardzo rzadko pojawiają się w postaci pasów na twarzy, a konkretniej jej środkowej części. Inne przyczyny powstawania przebarwień to: niedoczynność nadnerczy, choroby wątroby, nadczynność tarczycy oraz substancje o działaniu fitotoksycznym i fotoalergizującym. Jednym z rodzajów przebarwień są tworzące się pod wpływem słonecznego światła piegi. Miejscami, gdzie powstają one najwcześniej są: twarz, górne kończyny. Tego typu przebarwienia pojawiają się około drugiego roku życia i z czasem ich ilość się zwiększa, a wieku starszym przeważnie ilość ta jest coraz mniejsza. Najczęściej występują u osób, które mają jasną karnację skóry oraz włosy w odcieniu jasnym i rudym. Warto wiedzieć, że jest to cecha dziedziczna i pojawia się z tą samą częstością u mężczyzn i kobiet. Często występują także przebarwienia o nazwie melasma, a na ich pojawienie się najbardziej są narażone kobiety po trzydziestce. Jak dotąd nie wyjaśniono jakie czynniki powodują, że ten rodzaj przebarwień się pojawia. Miejsca ich występowania to górne wargi, czoło oraz policzki, cechują się nieregularnością oraz brakiem znaków zapalenia. Kolejne przebarwienia to plamy soczewicowate starcze, a występują: na szyi, twarzy, przedramionach, grzbietach dłoni oraz podudziach. Plami te mają owalny lub okrągły kształt i pojawiają się przeważnie pomiędzy trzydziestym a pięćdziesiątym rokiem życia. Rozróżniamy także pozapalne przebarwienia, czyli takie które występują w miejscach po oparzeniach słonecznych, urazach, zmianach trądzikowych, wysypkach skórnych, uczuleniach. Do określenia jaki to jest rodzaj przebarwienia służy tak zwana lampa Wooda.
Ostatnie komentarze